Agencja Ratingu Społecznego
jezyk_pl  jezyk_pl

Agencje Ratingu Społecznego


Klasyczny model agencji ratingowej ograniczającej się jedynie do badania ryzyka kredytowego okazuje się być ogra­niczający i niewystarczający dla określenia innowacyjnego zasięgu badanej działalności, która musi wynikać z różniących się między sobą zakresów kompe­tencji: ekonomicznych, finansowych, etycznych, moralnych i religijnych.

 

Niektóre przedsiębiorstwa konstruują swe cele finansowe tak, by uzyskać lepszy rating kredytowy, a zatem mniejszy koszt gromadzenia kapitału. Taka sytuacja jest odrzucana przez agencje ratingowe ponieważ nadanie wysokiego ratingu i korzyści, które się z tym wiążą, niekoniecznie odpowiadają sukcesowi przedsiębiorstwa, jeśli odniesienie tegoż sukcesu jest uzależnione od zaniechania innych celów niefinansowych.

 

Jeśli natomiast chodzi o rating etyczny, to przedsiębiorstwa powinny być zachęcane do osiągnięcia najlepszego z możliwych wyników poprzez wyczerpującą identyfikację kryteriów i metodologii klasyfikacji. Z tego też powodu kwestią zasadniczą jest stworzenie atmosfery zaufania i współpracy pomiędzy przedsiębiorstwem, a agencją odpowiedzialną za ocenę, w celu ułatwienia jawnej wymiany informacji.

 

Inwestycja etyczna, czyli zarządzanie środkami nie tylko według zasad ekonomicznych ale również według zasad etycznych, jest połączeniem pomiędzy hipotezą a rzeczywistością: bez większej świadomości inwestycji przedsiębiorstwo jest zachęcane do przedkładania sukcesu ekonomicznego, mierzonego za pomocą tradycyjnych parametrów finansowych, nad sukces społeczny, mierzony jakością stosunków z partnerami. Tendencje na przyszłość wskazują na rozwój zarządzania kapitału według zasad etycznych dzięki zmianom zachodzącym w świecie finansowym i w społeczeństwie. Wiele kategorii podmiotów zainteresowanych może wywierać na przedsię­biorstwie różne formy presji w celu ukierunkowaniajego zachowań. Przedsiębiorstwo powinno jednak chronić interesy także tych kategorii partnerstwa, które mogą zostać określone jako „pozbawione głosu", właśnie dlatego, że nie posiadają ani narzędzi ani środków, albo posiadane przez nie narzędzia czy środki są zbyt słabe, aby wywrzeć jakikolwiek rodzaj nacisku.

 

Obszary badania agencji ratingu społecznego

 

W ostatniej analizie rating etyczny może zostać potraktowany jako miara jakości relacji pomiędzy przedsiębiorstwem a partnerami. Skutecznym punktem wyjścia jest zatem stworzenie pewnego rodzaju mapy udziałowców, ważnych dla każdego przedsiębiorstwa, oraz określenie optymalnego poziomu stosunków z nimi.

Ten optymalny poziom stosunków powinien zostać stworzony na podstawie systematycznego procesu dwutorowego dialogu pomiędzy przedsiębiorstwem a podmiotami zainteresowanymi, a nie tylko na podstawie jednokierunkowego przepływu informacji, które z przedsiębiorstwa przechodzi do tychże instytucji lub odwrotnie.

Priorytetowym celem procesu dialogu jest doprowadzenie do całkowitego zaspokojenia oczekiwań podmiotów związanych ze sobą i zainteresowanych życiem przedsiębiorstwa, które musi stanowić wyjściową zasadę etyczną dla działalności przedsiębiorstwa. W odniesieniu do ważnych podmiotów staje się konieczne pewne uściślenie, które potwierdza zmianę typu relacji z niektórymi z tych podmiotami.

Tradycyjnie każde przedsiębiorstwo posiada dwa dobrze określone poziomy udziałowców: udziałowcy krytyczni oraz ci, na których interesy ma wpływ normalna działalność przedsiębiorstwa, ale którzy nie odgrywają głównej roli w działalności gos­podarczej firmy. Podczas gdy ci pierwsi są tymi czynnikami ekonomicznymi, które pomagają przedsiębiorstwu w produkcji i dystrybucji towarów czy usług, i są szczególnie zainteresowani skutecznością ekonomiczną, ci drudzy są odbiciem wpływu społecznego polityki przedsiębiorstwa (udziałowcy społeczni) i formułują opinię, którą można nazwać etyczną. To wyjaśnia, dlaczego do dnia dzisiejszego etyczność przedsiębiorstwa była oceniana jedynie w odniesieniu do kryteriów odpowiedzialności środowiskowej i społecznej. Dzisiaj ocena etyczna jest formułowana również przez inne kategorie podmiotów (akcjonariusze, klienci, pracownicy itp.), a zatem należy ją wzbogacić o nowe parametry badań.

Jednym słowem - ”jak?" staje się równie ważne co „ile?" dla wszystkich podmiotów zainteresowanych życiem przedsiębiorstwa.

 

Kryteria ratingu muszą zostać sformułowane w taki sposób, aby strona oceniająca posiadała następującą wiedzę:

 

kropka.png  Realizacja w przedsiębiorstwie zasady, która umiejscawia człowieka w pozycji centralnej w stosunku do organizacji.

 

 

kropka.png  Przestrzeganie minimalnych zasad odpowiedzialności społecznej i poprawności (przestrzeganie prawa oraz głównych konwencji obowiązujących na świecie np. konwencja praw człowieka). Ocena tego typu według metodologii ESG może opierać się na przestrzeganiu normy SA8000 (Social Accountability), opublikowanej w 1997 roku. Przepisy tej normy ustalają standardy etyczne w następujących obsza­rach: praca nieletnich, praca obowiązkowa, zdrowie i bezpieczeństwo w pracy, wolność zrzeszania się i prawo do zbiorowych układów pracy, dyskryminacja pracowników, procedury dyscyplinarne, czas pracy, kryteria dotyczące płac, systemy zarządzania odpowiedzialnością społeczną.

 

 

kropka.png  Jakość relacji pomiędzy przedsiębiorstwem i udziałowcami, aspekt, który opiera się na stopniu satysfakcji ekonomicznej i osobistej osiągniętej przez wszystkie strony.

 

 

kropka.png  Istnienie zakładowych strategii politycznych, służących ciągłemu zarządzaniu w czasie trwania stosunków z udziałowcami (metoda całościowa, która nie dotyczy pojedynczych przypadków).

 

 

kropka.png  Długoterminowe ukierunkowanie i perspektywa ciągłego ulepszania (metoda aktywna a nie reaktywna).

 

 

kropka.png  Jakość komunikacji (sposób i czas komunikowania faktów na temat przedsiębiorstwa odzwierciedlają prawdziwe wydarzenia, informacja jest rozpowszechniona jednakowo wśród wszystkich udziałowców).